Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ.ΟΙ ΕΛΕΦΑΝΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΝΤΙΚΙΑ!!!

http://fws.pblogs.gr/2012/03/h-hoynta-ths-diaheirhshs-toy-planhth-oi-elefantes-kai-ta-pontiki.html

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ.

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΧΟΥΝΤΑ

ΑΦΥΠΝΗΣΗ ΤΩΡΑ!!! ΕΛΑ ΚΑΙ ΕΣΥ ΣΤΟ ΜΑTRIX...

Κάπου μακριά από εδώ που ζουν οι Θεοί και οι άνθρωποι μαζί, δηλαδή στην Πιερία και τον Όλυμπο, ζούσαν μια φορά και έναν καιρό, δυο είδη Όντων οι Ουράνιοι (Θεοί Ολύμπιοι) από την πλευρά του Καλού, και οι Κρόνιες δυνάμεις της Ύλης (Ντόπια Όντα,) υπηρέτες του Κακού.

Όποιος γέροντας σοφός ήξερε αυτην την ιστορία την μετέφερε από στόμα σε στόμα, στα εγγόνια του και αυτά μετά στα παιδιά τους για έναν μεγάλο πόλεμο που έγινε στην γη, μεταξυ Ουράνιων και Κρανίων που στην ιστορία πέρασε και ως Τιτανομαχία!!!!

Στον αγώνα αυτό εκείνοι που υπηρετούσαν το κακο δεν ήθελαν κανείς να μάθει την Αλήθεια, το Καλό και το Ωραίο, γιατί έτσι θα έχαναν οι Κρόνιες δυνάμεις την Κυριαρχία τους στον πλανήτη.

Τι έπρεπε να γίνει τότε στον κόσμο; Έπρεπε να γίνονται συνέχεια πόλεμοι, να κερδίζουν οι άνθρωποι του Κακού, αλλά και όταν η γαία (γη) βρισκόταν σε καιρό ειρήνης θα έπρεπε πάλι να ελέγχουν την Ανθρωπότητα.

Έτσι ανακάλυψαν το χρήμα, την ιδιοκτησία, το ατομικό συμφέρον αντί για το συλλογικό, και μετά, ύψωσαν τείχη και στα σημερινά χρόνια, ανακάλυψαν τις τράπεζες και ότι θα έκανε τους ανθρώπους να μαλώνουν μεταξυ τους και να μην είναι ενωμένοι σε έναν σκοπό.

Αμέσως μετά, οι νικητές αυτής της προσωρινής νίκης του Κακού, έβαλαν στο χέρι τον κόσμο φτιάχνοντας Ενώσεις, σωματεία και σκαρφίστηκαν διάφορες αλχημείες για να έχουν τον κόσμο πάντα χωρισμένο, αλλά και συνεχώς κάτω από την μπότα της ύλης, αλλά και του κυνηγιού, από την μια της διαβίωσης (ΑΡΑ ΔΟΥΛΙΑ) και από την άλλη έκαναν και έναν ανελέητο αγώνα διαστρέβλωσης της ιστορίας, για να μην μπορεί κανείς να τους αντισταθεί.

Και ενώ ολη η ανθρωπότητα βρισκόταν επί πάρα πολλά χρόνια κάτω από την δική τους Κυριαρχία, ήρθε μια μικρή ομάδα ανθρώπων που πολεμούσε το ΚΑΚΟ, και αυτην θα την ονομάσουμε ΟΜΑΔΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΙΣΤΩΝ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ με έναν μηχανισμό που στην αρχή ήταν το κυνηγητό της ομάδας αυτής, έγινε με δυο τρεις τρόπους.

Με πολέμους στα κράτη που αναζητούσαν την Αλήθεια, με διασυρμό των ανθρώπων που έλεγαν ότι μας κυβερνάει μια Παγκόσμια Χούντα, και τέλος τα τελευταία χρόνια με την χρήση των ΜΜΕ λέγεμαι Ραδιόφωνο, Τηλεόραση και Εφημερίδες, ούτος ώστε να μην έχει κανείς άνθρωπος την δυνατότητα να εκφραστεί και να αποκαλύψει την Αλήθεια το Καλό και το Ωραίο και να διασύρεται σαν Τρελός, Συκοφάντης, η τουλάχιστον σαν γραφικός μιας και είχαν κάτω από την δική τους Κατοχή 4 μεγάλα κομμάτια των πόρων διαβίωσης της ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

1) ΤΗΝ ΒΙΟΜΙΧΑΝΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ (ΕΞΩΠΛΙΣΜΟΥΣ)

2) ΤΗΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ (ΔΙΑΤΡΟΦΗ)

3) ΤΗΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ (ΠΕΤΡΑΙΛΑΙΑ-ΥΠΕΔΑΦΟΣ)

4) ΤΗΝ ΒΙΟΜΙΧΑΝΙΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ (ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ- ΔΝΤ - και τώρα τελευταία και ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ)

Και με αυτόν τον τρόπο όσοι ήταν και είναι μέσα στο κόλπο να ζουν καλά. Αυτοί και οι σύμμαχοι τους, που πολλοί από αυτούς, άλλοι κάνουν συνειδητά την δουλειά και άλλοι είναι απλά νεροκουβαλητές μιας κατάστασης που αντί να ψάχνουν να βρουν την ΑΛΗΘΕΙΑ ,βρίσκονται από-προσανατολισμένοι σε μια και μονή μάχη του πως θα ζήσουν καλύτερα αλλά και καποιοι άλλοι σε έναν αγώνα του πως θα πάρουν τα χρήματα από αυτούς που τα κατέχουν, μιας και η ζωή εδώ στον πλανήτη της ΥΛΗΣ είναι στηριγμένη πάνω σε αυτές τις αξίες.

Τέλος τι έχουμε λοιπόν, καποιοι να θησαυρίζουν ΟΙ ΛΙΓΟΙ και καποιοι από την άλλη πλευρά παίζοντας ασυνήδειτα το παιχνιδάκι τους να κάνουν έναν μάταιο αγώνα διαβίωσης ψάχνοντας φθηνά προϊόντα ΠΑΤΑΤΕΣ ΑΛΕΥΡΙ και τώρα τελευταία λαδί και αμνοερίφια για να γίνεται εδώ και καιρό ένας αγώνας άνισος σαν τον αγώνα του ΕΛΕΦΑΝΤΑ ΜΕ ΤΟ ΜΥΡΜΗΓΚΙ που εκ των πραγμάτων είναι σίγουρο ποιος θα είναι ο νικητής.

Τέλος όμως θα υπάρξει μια δύναμη, και αυτό θα γίνει μόλις ωριμάσουν οι συνθήκες που θα είναι η ΤΡΙΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΙΣΣΟΡΟΠΙΑΣ που θα αποτελείται από πολλούς ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ που θα αλλάξει τα πράγματα στον πλανήτη, και θα ζήσουμε εμεις καλά, και αυτοί που βασάνιζαν τους λαούς της γης χειρότερα!!!

Ήταν ένα παραμύθι για μικρά και μεγάλα παιδιά!!! Που μπορεί να φαντάζει λίγο παράδοξο, αλλά είναι μια ιστορία που φιλοδοξία έχει να ξεσκεπάσει το σχέδιο MATRIX ,που ζει η ανθρωπότητα και πολύ σύντομα θα επανέλθουμε και με περισσότερα στοιχεία !!!

ΑΚΗΣ ΡΟΥΣΣΟΣ

Κ

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΘΕΟΙ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

Αγαπητοί φίλοι, το παρόν σύγγραμμα αποτελεί προϊόν μιας πολυετούς και επίπονης ερευνητικής προσπάθειας που είναι βασισμένη πάνω σε έγκριτες μαρτυρίες αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων και κάποιων υποστηρικτών  του Χριστιανισμού, αλλά και σε πλήθος αρχαιολογικών ευρημάτων και πολύτιμων χειρογράφων τα οποία προέρχονται από τις μεγαλύτερες βιβλιοθήκες του κόσμου.

Στόχος του συγγράμματος είναι να αναδειχθεί η άγνωστη προφητική δράση του Απόλλωνος στον αρχαίο ελληνικό κόσμο καθώς και οι λησμονημένοι χρησμοί των σοφών Σιβυλλών, οι οποίες διατελούσαν ιέρειες στα μεγαλύτερα μαντεία του Απόλλωνος.

Η ζώσα παρουσία του Απόλλωνος στα δρώμενα του αρχαίου κόσμου βρίσκεται πάντοτε σε άμεση σχέση και αλληλεξάρτηση με την ταυτόχρονη δράση των υπολοίπων Ολυμπίων «θεών». Εισάγω σε παρένθεση την λέξη θεοί, διότι δεν υπήρξαν θεοί με την σημερινή έννοια του όρου, αλλά θεράποντες και υπηρέτες του Υψίστου Θεού.

Για να γίνει κατανοητή αυτή η προσέγγιση, κατά την διάρκεια της ανάγνωσης του βιβλίου θα διεισδύσουμε και θα εντρυφήσουμε σε ζητήματα όπως η οντολογική φύση των Ολυμπίων, η αποστολή τους πάνω στην γη, αλλά και η πνευματική τους σχέση με τον ένα Θεό και Δημιουργό του σύμπαντος. Η σχέση αυτή αποτελεί στην ουσία και την σπονδυλική στήλη όλου του συγγράμματος.

Διότι, χάριν της πνευματικής κοινωνίας των Ολυμπίων και του Απόλλωνος με τον ένα Θεό, χάριν αυτής της θεϊκής μεταλήψεως από την Σοφία και το Πνεύμα του Θεού, κατέστη ο Απόλλων ικανός όχι μόνον να προαναγγείλει με τις προφητείες του την Έλευση του Ιησού Χριστού, αλλά συγχρόνως να εργαστεί και για την διάνοιξη της οδού της Ελεύσεώς Του.

Η συγκεκριμένη δράση του Απόλλωνος και ο τρόπος που διατυπώνεται σ' αυτές τις γραμμές, ενδεχομένως να προκαλεί έκπληξη και απορία σε ένα μέρος των αναγνωστών που έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή με μία τέτοια θεωρία. Και δικαιολογημένα, διότι η κατεστημένη άποψη γύρω από τους «θεούς» των Ελλήνων, τους κατατάσσει είτε στη σφαίρα του ανύπαρκτου και του φανταστικού, είτε στην κατηγορία των αρνητικών δαιμόνων, ή στην κατηγορία πανάρχαιων ανθρώπων ή βασιλέων με ιδιαίτερες δυνάμεις και ιδιότητες.

Οι Ολύμπιοι, όμως, δεν υπήρξαν τίποτε από τα ανωτέρω. Αντιθέτως, όπως θα διαπιστώσουμε από πλήθος ιστορικών καταγραφών, χειρογράφων και αρχαιολογικών ευρημάτων, υπήρξαν ένα μικρό μέρος των αγγέλων του Θεού, υπήρξαν ένα απειροελάχιστο μέρος της άπειρης πνευματικής ιεραρχίας του Δημιουργού. Αυτοί οι άγγελοι υπήρξαν οι οδηγοί του ελληνικού γένους και των Ελλήνων σοφών, οι οποίοι σοφοί με την σειρά τους συνέβαλλαν τα μέγιστα στην πνευματική εξύψωση της ανθρωπότητας, προετοιμάζοντας κατ' αυτόν τον τρόπο εν αγνοία τους την Έλευση του Ιησού Χριστού επί της γης.

Πριν από την Έλευση του Χριστού, έπρεπε προηγουμένως ένα μέρος της ανθρωπότητας να ανέλθει σε μία ανώτερη πνευματική βαθμίδα, σε ένα ανώτερο σύστημα ηθικών αξιών. Έπρεπε η διδασκαλία του Θεανθρώπου να είναι οικεία στους ανθρώπους που θα την άκουγαν, διότι μόνον κατ' αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να γίνει κατανοητή, αποδεκτή, και να εξαπλωθεί εις τα πέρατα της οικουμένης. Σε αυτή την κατεύθυνση εργάστηκαν οι Έλληνες φιλόσοφοι, η διδασκαλία των οποίων υπήρξε συγγενική προς την διδασκαλία του Θεανθρώπου.

«Ο Ιησούς Χριστός», γράφει ο εξέχων γερμανός καθηγητής J. Leipoldt, «με την ανύψωση της προς πλησίον αγάπης στο ύψιστο ηθικό αξίωμα, απέρριψε κάθε ιουδαϊκό έθιμο, που ερχόταν σε αντίθεση προς αυτή, ενώ βρισκόταν πλησιέστερα προς την ελληνική σκέψη, ιδιαίτερα προς την στωική»¹.

Ο Άγγλος W.R. Inge, Πρύτανις του Πανεπιστημίου του St Paul, γράφει ότι η χριστιανική σκέψη είναι στην ουσία «η συνέχεια της ελληνικής θρησκευτικής σκέψης και πρακτικής», καθώς και ότι «είναι αδύνατο να αποβάλει κάποιος τον Πλατωνισμό από τον Χριστιανισμό, χωρίς να κατακερματίσει τον δεύτερο» ².

Ο Άγιος Ιουστίνος, στο έργο του Απολογία Α΄, καταγράφει ότι ο Σωκράτης, ο Ηράκλειτος και οι όμοιοι με αυτούς φιλόσοφοι υπήρξαν στην ουσία οιπρο Χριστού Χριστιανοί ³, ενώ ο Άγιος Αυγουστίνος διακηρύττει στο έργο του Εξομολογήσεις ότι η πλατωνική φιλοσοφία και η χριστιανική θεολογία συμπίπτουν «όχι κατά λέξη, αλλά κατά πνεύμα» ⁴.

Και πράγματι συμπίπτουν κατά πνεύμα, διότι η πηγή της έμπνευσης και για τους Έλληνες φιλοσόφους και για τους Άγιους Πατέρες είναι κοινή: το Πνεύμα του Θεού.

Η προσφορά των Ελλήνων στην πνευματική εξύψωση της ανθρωπότητας, κυρίως μέσω της φιλοσοφίας και της ηθικής, λειτούργησε στην ουσία ως μία προεργασία και προετοιμασία για την Έλευση του Ιησού Χριστού. Εκτός όμως από την φιλοσοφία, εξίσου σημαντικές υπήρξαν και οι υπόλοιπες κατακτήσεις στον χώρο του πολιτισμού και των επιστημών.

Ο διάσημος Γάλλος ιστορικός του παγκόσμιου πολιτισμού, Will Durant, καταγράφει μερικές από αυτές τις κατακτήσεις:

Δεν υπάρχει σχεδόν τίποτε αιωνόβιο στον πολιτισμό μας, που να μην προέρχεται από την Ελλάδα: Σχολεία, γυμναστήρια, αριθμητική, γεωμετρία, ιστορία, ρητορική, φυσική, βιολογία, ανατομία, υγιεινή, θεραπευτική, διακοσμητική, ποίηση, μουσική, τραγωδία, κωμωδία, φιλοσοφία, θεολογία... ηθική, φιλανθρωπία, δημοκρατία. Υπάρχουν σε όλες τις γλώσσες του κόσμου ελληνικές λέξεις, που αντιπροσωπεύουν μορφές πολιτισμού... Δεν υπάρχει τίποτε στον ελληνικό πολιτισμό που να μην φωτίζει τον δικό μας πολιτισμό... Η ελληνική επιστήμη υπήρξε το μεγαλύτερο πνευματικό κατόρθωμα της ανθρωπότητας.

(Will Durant, Παγκόσμιος Ιστορία του Πολιτισμού, τόμ. Β΄, σελ. 4)

Ένας δεύτερος διαπρεπής ιστορικός, ο Bertrand Russel, διατυπώνει την απορία του αναφορικά προς την αιφνίδια άνοδο του πολιτισμού στην Ελλάδα:

Σε ολόκληρη την ιστορία τίποτε δεν είναι πιο εκπληκτικό ή τόσο δύσκολο να περιγραφεί όσο η αιφνίδια άνοδος του πολιτισμού στην Ελλάδα. (Bertrand Russel, Ιστορία της Δυτικής Φιλοσοφίας)

Το ίδιο διατυπώνει και η Γαλλίδα ακαδημαϊκός Jacqueline de Romilly, μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας και καθηγήτρια του College de France:

Ναι, η Ελλάδα είναι η χώρα των ανακαλύψεων... Μίλησαν για την ελευθερία· μίλησαν για την δημοκρατία· μίλησαν για την πρόοδο της επιστήμης· μίλησαν για την ενοχή, για την υπευθυνότητα, για την δικαιοσύνη· αλλά κάθε φορά ήταν η πρώτη σύλληψη αυτών των ιδεών, με την διαύγεια και την καθαρότητα της πρώτης φοράς... Αυτή η επιθυμία να κοινοποιήσουν, να διασαφηνίσουν, να αναζητήσουν από κοινού την αλήθεια, εξηγεί την ασύγκριτη έκρηξη, εκείνη την εποχή, όλων των επιστημών.

(Jacqueline de Romilly, Αγαπάμε τα Αρχαία Ελληνικά, σελ. 21-23)

Δεν έχει άδικο η Jacqueline de Romilly που ομιλεί για μία «ασύγκριτη έκρηξη», ούτε ο Bertrand Russel που θεωρεί απερίγραπτη και ανεξήγητη αυτήν την πολιτισμική έκρηξη που συνέβη στην Ελλάδα πριν από δυόμισι χιλιετίες. Διότι, σε καμία περίπτωση, οι Έλληνες δεν είναι μία ανώτερη φυλή, ούτε ο πολιτισμός που ανέπτυξαν ήταν ένα επίτευγμα αποκλειστικά δικό τους, αλλά, όπως σοφά λέγει ο Πλάτων στον Φίληβο, χρησιμοποιώντας ως ομιλούντα τον Σωκράτη, όλες οι τέχνες και οι κατακτήσεις του ελληνικού πνεύματος «ΘΕΩΝ ΜΕΝ ΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΔΟΣΙΣ»⁵, δηλαδή υπήρξαν μία δωρεά στους ανθρώπους από τους θεούς.

Με άλλα λόγια, πίσω από την αιφνίδια άνοδο του πολιτισμού που έλαβε χώρα στην Ελλάδα στα μέσα της 1ης π.Χ. χιλιετίας, πίσω από όλες αυτές τις πνευματικές κατακτήσεις τις οποίες περιέγραψε στο προαναφερθέν απόσπασμά του ο Will Durant, υπάρχει ένα αόρατο αγγελικό επιτελείο το οποίο καθοδηγούσε και επιτηρούσε με αγάπη και σοφία· υπάρχει ένα αγγελικό γένος το οποίο υπηρέτησε όχι μόνον το γένος των Ελλήνων, αλλά όλο το ανθρώπινο γένος, και βεβαίως το σχέδιο του Πανάγαθου Θεού.

Αυτό το αγγελικό γένος, όπως εύστοχα καταγράφει ο αλεξανδρινός Πατέρας Κλήμης ο Αλεξανδρεύς, είναι οι «κατώτεροι άγγελοι» οι οποίοι παρέδωσαν στους Έλληνες την φιλοσοφία με πρόσταγμα του ιδίου του Θεού:

Αυτός (ο Θεός) είναι που έδωσε και στους Έλληνες την φιλοσοφία μέσω των κατώτερων αγγέλων. Διότι είναι μοιρασμένοι με θείο και αρχαίο πρόσταγμα οι άγγελοι κατά έθνη.(Κλήμης, Στρωματείς, 7, 2, 20)

Κατώτεροι άγγελοι ήταν αυτοί που παρέδωσαν στους Έλληνες την φιλοσοφία, σύμφωνα με τον αλεξανδρινό Πατέρα.

Αυτούς τους κατώτερους αγγέλους, ο Πλάτων στον Τίμαιο τούς αποκαλεί «κατώτερους θεούς», και συγχρόνως παιδιά του Αγαθού Δημιουργού, αναφερόμενος βεβαίως στους Ολυμπίους.

Ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς θεωρούσε επιπλέον ότι «η ελληνική φιλοσοφία είναι καθαρή εικόνα της αληθείας και θεία δωρεά που παραδόθηκε στους Έλληνες»⁶, καθώς και ότι ο ίδιος ο Θεός υπήρξε συγχρόνως ο χορηγός της Καινής Διαθήκης, αλλά και της Ελληνικής Φιλοσοφίας⁷.

Δεν ήταν όμως μόνον η ελληνική φιλοσοφία και θεολογία που λειτούργησαν ως προθάλαμος της χριστιανικής πίστης. Στην ίδια κατεύθυνση συνέβαλε και η ζώσα παρουσία των Ελλήνων στην περιοχή της Παλαιστίνης ⁸ και ειδικότερα της Γαλιλαίας, στην οποία έδρασε ο Ιησούς.

Η επαρχία της Γαλιλαίας στην οποία γεννήθηκε, μεγάλωσε και δίδαξε ο Ιησούς, όπως και οι γειτονικές επαρχίες της Δεκαπόλεως και της Περαίας, ήταν κατά την εποχή εκείνη πλήρως εξελληνισμένες, καθώς για διάστημα τριών αιώνων προ της Ελεύσεως του Χριστού ευρίσκοντο υπό την διοίκηση αρχικά των Πτολεμαίων και αργότερα των Σελευκιδών απογόνων της εκστρατείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Η ελληνιστική περίοδος διήρκεσε στην Παλαιστίνη κατά την περίοδο 332-63 π.Χ.

Η πλειονότητα λοιπόν των πόλεων της Γαλιλαίας, όπως και των άλλων επαρχιών που συνόρευαν με την Ιουδαία, ήταν ελληνιστικές, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι σ' αυτές κατοικούσαν μόνον Έλληνες. Στις ίδιες πόλεις κατοικούσαν Ιουδαίοι, Σύροι, Παλαιστίνιοι και Άραβες, όμως η οργάνωση των πόλεων και ο τρόπος ζωής ήταν ελληνικά.

Αυτό ακριβώς καταγράφεται και στο κάτωθι απόσπασμα από την Παλαιά Διαθήκη:

Επίσης με σύσταση του Πτολεμαίου διατάχθηκαν οι γειτονικές ελληνικές πόλεις να υποχρεώνουν τους Ιουδαίους να τηρούν τα έθιμα των Ελλήνων *. (Β' Μακαβαίων, 6, 8)

Οι ίδιοι οι Ιουδαίοι καταγράφουν στην Βίβλο τους ότι γύρω από την Ιουδαία υπήρχαν ελληνικές πόλεις. Η εποχή στην οποία αναφέρεται το απόσπασμα είναι περί το 170 π.Χ. και ο κυβερνήτης που έδωσε την διαταγή να τηρούνται τα ελληνικά έθιμα ήταν ο Πτολεμαίος Δ΄.

Ακριβώς την ίδια διαταγή, κατά την ίδια χρονική περίοδο, είχε δώσει και ο φιλέλληνας αρχιερέας των Ιουδαίων, Ιάσων, αυτή την φορά όχι για τις γειτονικές ελληνικές πόλεις, αλλά για τις ίδιες τις πόλεις της Ιουδαίας:

Κι ο Ιάσων με την εξουσία που του δόθηκε υποχρέωσε τους συμπατριώτες του να ζουν όπως οι Έλληνες. (Β΄ Μακκαβαίων, 4, 10)

Ακόμη και οι ίδιοι οι Ιουδαίοι είχαν αρχίσει να ακολουθούν τον ελληνικό τρόπο ζωής. Ο φιλέλλην αρχιερέας των Ιουδαίων, Yeshua, ο οποίος μετέτρεψε το όνομά του στο ελληνικό Ιάσων, ζήτησε από τον βασιλέα Αντίοχο τον Επιφανή την άδεια, αλλά και την βοήθεια του να μετατρέψει την Ιερουσαλήμ σε πόλη ελληνική. Και την έλαβε.

Κατ' αυτόν τον τρόπο ίδρυσε στην ακρόπολη της πόλης ελληνικό Γυμνάσιο, Παλαίστρα και Εφηβείο και ώθησε τους «κράτιστους των εφήβων» να ακολουθούν τα ελληνικά ιδεώδη. Όπως καταγράφεται στην Παλαιά Διαθήκη, την εποχή εκείνη (170 π.Χ.), οι έφηβοι Ιουδαίοι «έτρεχαν να συμμετάσχουν στην απαγορευμένη από τον νόμο χορηγία της παλαίστρας, όταν τους καλούσε ο ήχος του δίσκου. Περιφρονούσαν τις πατροπαράδοτες αξίες και εκτιμούσαν αφάνταστα τις ελληνικές τιμές» ⁹.

Δύο αιώνες, λοιπόν, πριν από την έλευση του Χριστού, η Ιερουσαλήμ είχε μετατραπεί σε μία πόλη ελληνιστική. Βεβαίως, τα επόμενα χρόνια, η ελληνική ακμή εξασθένησε με την επανάσταση των Μακκαβαίων, όμως ο ελληνικός σπόρος είχε ήδη πέσει σε ολόκληρη την Παλαιστίνη· και ο σπόρος αυτός ωρίμασε στην Γαλιλαία την εποχή του Χριστού.

Ο Άγιος Κύριλλος καταγράφει ότι κατά την εποχή του Χριστού, στις πόλεις της Γαλιλαίας κατοικούσαν Έλληνες.

Επειδή ευρίσκεται κοντά η χώρα των Ιουδαίων προς την χώρα των Γαλιλαίων και επειδή έχουν πόλεις και κωμοπόλεις γειτονικές μεταξύ τους οι Έλληνες και εκείνοι (οι Ιουδαίοι), έκαναν συχνές τις αναμίξεις, σύχναζαν δε οι μεν προς τους δε. (Κύριλλος, Ερμηνεία εις το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον, τόμ. 2, σελ. 308)

Στις ελληνικές πόλεις της Γαλιλαίας και της ευρύτερης περιοχής του Ισραήλ αναφέρεται και ο Γάλλος ακαδημαϊκός Δανιήλ Ροπς:

Μέσα στον οργανισμό του Ισραήλ υπήρχε και ένα άλλο ξένο σώμα, οι ελληνικές πόλεις. Ένας αριθμός από οικισμούς, πολλοί από τους οποίους σημαντικοί, ήταν ελληνικοί, όχι εβραϊκοί. Άλλοι είχαν ιδρυθεί την εποχή που οι απόγονοι των στρατηγών του Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι Λαγίδες από την Αίγυπτο και οι Σελευκίδες από την Συρία, κρατούσαν στα χέρια τους την Παλαιστίνη, όπου είχαν εγκαταστήσει διάφορους δήμους με Έλληνες μετανάστες. Αποτελούσαν την Δεκάπολη, μία ομοσπονδία από δέκα πόλεις ...; ο Ίππος, η Γέρασα, η Πέλλα, τα Γάδαρα, η Φιλαδέλφεια ...; Και άλλες ελληνικές πόλεις είχαν ιδρυθεί στα παράλια, από την Πτολεμαΐδα, την παλιά Άκκα ως την Γάζα. Η Καισάρεια, που ο Ηρώδης ο Μέγας μετέτρεψε σε πρώτο λιμάνι της Παλαιστίνης, ήταν κατά τα τρία τέταρτα ελληνική. Και όταν ιδρύθηκε η Τιβεριάδα ¹⁰, στις όχθες της λίμνης, τον πληθυσμό της τον αποτελούσαν Έλληνες στο μεγαλύτερο μέρος του ...; Η Σεπφωρίς, η πρωτεύουσα της Γαλιλαίας, ήταν στην ουσία και αυτή ελληνική πόλη. (Δανιήλ Ροπς, Η καθημερινή ζωή στην Παλαιστίνη, σελ. 52-53)

Οι εξελληνισμένες πόλεις της Γαλιλαίας και ευρύτερα της Παλαιστίνης παρέμεναν ακμάζουσες και κατά την εποχή του Χριστού. Αν και οι πόλεις ευρίσκοντο υπό ρωμαϊκή διοίκηση, το ελληνικό στοιχείο εξακολουθούσε να είναι κυρίαρχο και ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού ήταν ελληνικής καταγωγής.

Το αυτό συνέβαινε και με τους μαθητές του Χριστού οι οποίοι ήταν όλοι Γαλιλαίοι πλην ενός, του Ιούδα, ο οποίος ήταν Ιουδαίος ¹¹. Οι Γαλιλαίοι μαθητές του Χριστού είχαν ρίζες ελληνικές - χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ήταν Έλληνες - και αυτό φανερώνεται όχι μόνον από την εξελληνισμένη περιοχή στην οποία κατοικούσαν, ούτε από τα αρχαία ελληνικά ονόματά τους - Φίλιππος, Πέτρος, Ανδρέας, Σίμων, Ιωάννης (εκ του Ίωνας), Θωμάς (εκ του θώμα=θαύμα) - αλλά και από την ακριβή γενεαλογία τους, η οποία καταγράφηκε στις αρχές του 3ου μ.Χ. αιώνα από τον Επίσκοπο Τύρου Δωρόθεο.

Η καταγραφή του Επισκόπου Δωροθέου, ο οποίος έζησε μεταξύ 2ου και 3ου μ.Χ. αιώνα, περιλαμβάνεται στην Χρονογραφία με τίτλο Chronicon Paschale ¹² (εκδόσεις Βόννης και Βενετίας) και αποκαλύπτει ότι, όλες οι μητέρες των μαθητών του Χριστού είχαν αρχαία ελληνικά ονόματα:

Ιεροκλεία, η μητέρα του Ιωάννη και του Ιακώβου

Σοφία, η μητέρα του Φιλίππου

Ρέα, η μητέρα του Θωμά

Ουρανία, η μητέρα του Βαρθολομαίου

Ευτυχία, η μητέρα του Ιακώβου του Αλφαίου

Χειροθεία, η μητέρα του Ματθαίου

Αμμία (=μητέρα), η μητέρα του Σίμωνος του Κανανίτη

Σελήνη, η μητέρα του Θαδδαίου

Ιωάννα (εκ του Ίωνα), η μητέρα του Πέτρου και του Ιακώβου,

(Στην καταγραφή του Δωροθέου, δεν αναφέρονται τα ονόματα

της μητέρας του Σίμωνα του ζηλωτή και της μητέρας του Ιούδα.)

Όσον αφορά στους πατέρες των μαθητών του Χριστού, στην καταγραφή του Δωροθέου περιλαμβάνονται μερικές ακόμη αρχαίες ελληνικές ονομασίες όπως Διοφάνης, Σωσθένης, Άνδρων, Ζήνων, Αλφαίος, Ιωνάς (εκ του Ίωνας) και Ζεβεδαίος (εκ του Ζευς+Ιδαίος).

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να επισημάνω ότι, διά μέσου των στοιχείων που παρουσιάζονται στην παρούσα ενότητα, δεν επιδιώκεται να ανακηρυχθούν οι Έλληνες σε εκλεκτό ή περιούσιο λαό του Θεού. Αφενός μεν, διότι μία τέτοια θέση θα ήταν επιζήμια, αφετέρου δε, διότι απέναντι στον Θεό όλοι οι λαοί και όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι.

Μέσω όμως των Γαλιλαίων Αποστόλων του Χριστού και μέσω της κοινής ελληνικής γλώσσας στην οποία εγράφησαν τα Ευαγγέλια, δηλαδή μέσω της γλώσσας που ο Μέγας Αλέξανδρος εξάπλωσε μέχρι τα βάθη της Ασίας, έγινε ο Χριστιανισμός παγκόσμια θρησκεία.

Ο Απόστολος Θωμάς, ο οποίος διεκήρυξε την Αλήθεια του Χριστού χρησιμοποιώντας την ελληνική γλώσσα, έφθασε μέχρι τα βάθη της Παρθίας και της Ινδίας βαδίζοντας πάνω στην ίδια λεωφόρο που, πριν από τέσσερις αιώνες, είχε διανοίξει ο Μέγας Αλέξανδρος.

Ο Απόστολος Θωμάς, σύμφωνα με την καταγραφή του Δωροθέου, γεννήθηκε στην Αντιόχεια¹³, οι γονείς του ονομάζονταν Διοφάνης και Ρέα, και η αδελφή του Λυσία.

Επιπροσθέτως, όπως καταγράφει ο Άγιος Επιφάνιος, οι περισσότεροι απ' αυτούς που πίστεψαν στον Χριστό, ήταν κάτοικοι της ελληνιστικής πόλης Πέλλας, η οποία ευρίσκετο πλησίον του Ιορδάνη ποταμού. Η Πέλλα ανήκε διοικητικά στην Δεκάπολη της Παλαιστίνης και έλαβε την ονομασία της προς τιμήν της γενέτειρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

ΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΕΙΣ ΧΡΙΣΤΟΝ ΠΕΠΙΣΤΕΥΚΟΤΕΣ ΤΗΝ ΠΕΡΑΙΑΝ ΚΑΤ' ΕΚΕΙΝΟ ΚΑΙΡΟΥ ΚΑΤΩΚΗΣΑΝ ΤΟ ΠΛΕΙΣΤΟΝ, ΕΝ ΠΕΛΛΗ ΤΙΝΙ ΠΟΛΕΙ ΚΑΛΟΥΜΕΝΗ ΤΗΣ ΔΕΚΑΠΟΛΕΩΣ ΤΗΣ ΕΝ ΤΩ ΕΥΑΓΓΕΛΙΩ ΓΕΓΡΑΜΜΕΝΗΣ.

Πάντες όσοι επίστευσαν στον Χριστό κατ' εκείνον τον καιρό ως επί το πλείστον κατοικούσαν στην Περαία, στην πόλη Πέλλα, η οποία συγκαταλέγεται στην Δεκάπολη που αναφέρεται στο Ευαγγέλιο.

(Επιφάνιος, Πανάριον, τομ.1, σελ. 335)

Δικαίως ο Γερμανός Hans Lietzmann, ο εξέχων εκκλησιαστικός ιστορικός και καθηγητής του Πανεπιστημίου του Βερολίνου, διεκήρυξε το 1936 στην αίθουσα της Ακαδημίας Αθηνών ότι:

«Ο Χριστιανισμός έγινε παγκόσμια θρησκεία μέσω του Ελληνισμού».

(Πρακτικά Ακαδημίας Αθηνών, τ. 11, σελ. 249, 1936)

Δεν έγινε όμως τυχαία ο Χριστιανισμός παγκόσμια θρησκεία μέσω του Ελληνισμού, αλλά διότι κάποιοι εργάστηκαν στην κατεύθυνση αυτή· αφενός μεν οι Έλληνες σοφοί με την προ Χριστού πνευματική τους προσφορά, οι Έλληνες Πατέρες με την μετά Χριστόν συνεισφορά και αυτοθυσία τους, αλλά και ένα αγγελικό γένος το οποίο μπορεί να μην «δώρισε» την φιλοσοφία στους Έλληνες, όπως καταγράφει ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς, αλλά αδιαμφισβήτητα καθοδήγησε και κατηύθυνε τις προσπάθειες των αρχαίων σοφών, με τρόπο αγαθό, αθέατο και ταπεινό. Διότι όταν οι άγγελοι βοηθούν, δεν γίνονται αντιληπτοί.

Ένας από τους αγγέλους αυτούς είναι και ο Απόλλων, ο οποίος αποτελεί το κεντρικό πρόσωπο αυτού του συγγράμματος.

Ο Φοίβος Απόλλων, μαζί με τις ιέρειές του, Σίβυλλες, υπήρξαν οι πρώτοι προφήτες του Ιησού Χριστού, οι οποίοι δεν προανήγγειλαν μόνον την Έλευση και το Σταυρικό Του Μαρτύριο, αλλά ακόμη και την Τελική Κρίση των ανθρώπων κατά την Δευτέρα Του Παρουσία.

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι, η θεωρία που ανάγει τους Ολυμπίους σε αγγέλους του Θεού, αν και ακούγεται νέα και ριζοσπαστική, στην ουσία δεν είναι ούτε τόσο νέα ούτε τόσο ριζοσπαστική, διότι αποτελεί κατάκτηση του ελληνικού πνεύματος εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Το πρώτο σύγγραμμα του κόσμου στο οποίο καταγράφεται η αγγελική φύση του Απόλλωνος και των υπολοίπων Ολυμπίων, τυγχάνει να είναι και το αρχαιότερο σύγγραμμα του κόσμου: τα έργα του Τρισμεγίστου Ερμή τα οποία, όπως θα εξακριβώσουμε στην πορεία του βιβλίου, συνεγράφησαν πριν από τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνος σε ιερατική ιερογλυφική γραφή και διεσώθησαν στη χώρα της Αιγύπτου, η οποία έμεινε ανέγγιχτη από τον μεγάλο κατακλυσμό.

Ένα δεύτερο έργο της αρχαίας ελληνικής γραμματείας στο οποίο καταγράφεται η αγγελική φύση των Ολυμπίων είναι το έργο Τίμαιος του Πλάτωνος, το οποίο κατά την γνώμη του γράφοντος είναι το σημαντικότερο έργο του κορυφαίου φιλοσόφου όλων των εποχών. Στο έργο αυτό, ο Πλάτων διατρανώνει την άποψη ότι οι Ολύμπιοι «θεοί» υπήρξαν στην ουσία ουράνιοι υπηρέτες του Υψίστου Θεού και καθοδηγητές του ανθρωπίνου γένους.

Όλα τα ανωτέρω στοιχεία αναλύονται στην πορεία του βιβλίου με σκοπό όχι απλώς να παραθέσουμε τις ένθεες διδασκαλίες του Πλάτωνος και του Ερμή, παραμένοντας στάσιμοι σε κάτι που συνεγράφη πριν από χιλιάδες χρόνια, αλλά με σκοπό να προχωρήσουμε ακόμη πιο πέρα φανερώνοντας ακόμη περισσότερες άγνωστες πτυχές της δράσης των Ολυμπίων, με την βοήθεια των επιστημών της αρχαιολογίας, της γλωσσολογίας, της ιστορίας, ακόμη και της γενετικής.

Το παρόν σύγγραμμα αποτελεί συνδυαστική πολλών επιστημών, διότι ένα τόσο σύνθετο ζήτημα είναι χρήσιμο να προσεγγίζεται αφενός μεν με τρόπο κριτικό και επιστημονικό, αφετέρου δε με τρόπο πολύπλευρο και σφαιρικό.

Κατ' αυτόν τον τρόπο η θεματολογία του βιβλίου δεν περιορίζεται αυστηρά στον Απόλλωνα και τις Σίβυλλες, αλλά επεκτείνεται και σε άλλες συγγενικές ενότητες, οι οποίες υποβοηθούν εις το να έχουμε μία πιο ολοκληρωμένη και σφαιρική αντιμετώπιση των πραγμάτων.

Το βιβλίο ολοκληρώνεται με την παράθεση της περίφημης προφητείας της Σίβυλλας της Ερυθραίας περί της Τελικής Κρίσης των ανθρώπων κατά την Δευτέρα Παρουσία του Χριστού, αλλά και με ένα ειδικό κεφάλαιο που επικεντρώνεται στην σύνδεση αυτής της προφητείας με τα δρώμενα της σημερινής Παγκοσμιοποιημένης Εποχής και των εξελίξεων που αναμένονται.

Άκης  Κ.  Ρούσσος

Κατερίνη, Απρίλιος 2011

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

1. J. Leipoldt, Jesu verhaltnis zu Griechen und Juden, Λειψία, 1941.

2. «The Legacy of Greece», κεφ. Religion, εκδ. Οξφόρδης.

3. «Και οι διαβιώσαντες συμφώνως προς τον Λόγον είναι Χριστιανοί, ακόμη και αν εθεωρήθησαν άθεοι, όπως εις τους Έλληνας μεν ο Σωκράτης και ο Ηράκλειτος και οι όμοιοι με αυτούς». (Ιουστίνος, Απολογία Α΄, κεφ. 46, 3, εκδ. Γρηγόριος ο Παλαμάς)

4. Αυγουστίνος, Εξομολογήσεις, βιβλ. vii, κεφ. ix.

5. Πλάτων, Φίληβος, 16 c.

6. «ΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΝ ...; ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΟΥΣΑΝ ΕΙΚΟΝΑ ΕΝΑΡΓΗ, ΘΕΙΑΝ ΔΩΡΕΑΝ ΕΛΛΗΣΙ ΔΕΔΟΜΕΝΗΝ». (Κλήμης Αλεξανδρέυς, Στρωματείς, βιβλ. 1, κεφ. 2, 20)

7. «Ο ίδιος Θεός είναι και των δύο Διαθηκών χορηγός, αυτός που έδωσε και την ελληνική φιλοσοφία στους Έλληνες, μέσω της οποίας δοξάζεται ο Παντοκράτορας από τους Έλληνες» (Κλήμης Αλεξανδρεύς, Στρωματείς, βιβλ. 6, κεφ. 5, 16)

8. Η Παλαιστίνη διαιρείτο σε τέσσερις επαρχίες: την Ιουδαία, την Σαμάρεια, την Περαία και την Γαλιλαία η οποία καταλάμβανε το σημερινό βόρειο Ισραήλ.

*. Όλες οι μεταφράσεις της Παλαιάς Διαθήκης προέρχονται από την έκδοση της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρείας, ενώ οι μεταφράσεις της Καινής Διαθήκης προέρχονται από την έκδοση της Αποστολικής Εκκλησίας της Ελλάδος.

9. Β΄ Μακκαβαίων, 4, 14-15.

10. «Πολιτική πρωτεύουσα της Γαλιλαίας τότε (την εποχή του Χριστού) ήταν η Τιβεριάδα, πόλη ελληνική». (Εγκυκλ. Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, λήμμα Γαλιλαία)

11. «Ήταν ο μόνος Ιουδαίος μεταξύ των μαθητών του Χριστού, γιατί όλοι οι άλλοι κατάγονταν από την Γαλιλαία.» (Εγκυκλ. Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, λήμμα Ιούδας)

12. Η Χρονογραφία Chronicon Paschale περιέχεται: α. στο δίτομο έργο Corpus Scriptorum Historiae Byzantinae, τομ. II, Bόννη, εκδ. Weberi, 1828, και β. στην έκδοση Βενετίας, τομ. II, 1729, σελ. 176.

13. Η Αντιόχεια, σύμφωνα με την γνώμη κάποιων ιστορικών υπήρξε η ωραιότερη πόλη του κόσμου και κατά την περίοδο της ακμής της είχε την ίδια ακτινοβολία με την Ρώμη ή την Αλεξάνδρεια. Η πόλη ιδρύθηκε το 293 π.Χ. από τον Σέλευκο Α΄ τον Νικάτορα, ο οποίος για την αποίκισή της μετέφερε από την κοντινή Αντιγονεία 5000 Αθηναίους και Μακεδόνες, και από άλλους οικισμούς Κρητικούς και Κυπρίους.

[Image]Η Ταινία Matrix και η Σπηλιά του ΠλάτωναΗ Ταινία Matrix και η Σπηλιά του Πλάτωνα
Για να μη νομίσετε ότι η όλη σύλληψη του σεναρίου της ταινίας MATRIX ήταν αποκλειστική ιδέα των σύγχρονων ξένων σεναριογράφων (των αδερφών Γουατσόφσκι), αξίζει να πούμε ότι όλα αυτά τα είχε αναφέρει ο Πλάτωνας στους διαλόγους του 2500 χρόνια πριν. Διαβάστε τις 2 ενότητες και δείτε το βίντεο που συγκρίνει τη Σπηλιά  του Πλάτωνα με το MATRIX.1-Η Σπηλιά του ΠλάτωναΕΝΑ πολυ σπουδαιο αποσπασμα, απο την ΠΟΛΙΤΕΙΑ του Πλατωνα… προτεινω οσοι δεν το εχουν διαβασει να μην το προσπερασουν..μεσα σε λιγες γραμμες, “λεει” πολλα για να μιλησω με την γλωσσα της εποχης μας….ΠΛΑΤΩΝ-ΠΟΛΙΤΕΙΑ-ΕΒΔΟΜΟ ΒΙΒΛΙΟ[Image]Μετά από αυτά όμως, είπα, φαντάσου την ανθρώπινη φύση ως προς την παιδεία και την απαιδευσία, σαν μια εικόνα που παριστάνει μια τέτοια κατάσταση. Δες λοιπόν με τη φαντασία σου ανθρώπους που κατοικούν μέσα σε μια σπηλιά κάτω από τη γη, που να έχει την είσοδό της ψηλά στην οροφή, προς το φως, σε όλο το μήκος της σπηλιάς μέσα της να είναι άνθρωποι αλυσοδεμένοι από την παιδική ηλικία στα πόδια και στον αυχένα, έτσι ώστε να είναι καρφωμένοι στο ίδιο σημείο και να μπορούν να βλέπουν μόνο μπροστά τους και να μην είναι σε θέση, εξαιτίας των δεσμών, να στρέφουν τα κεφάλια τους ολόγυρα. Κι οι ανταύγειες της φωτιάς που καίει πίσω τους να είναι πάνω και μακριά από αυτούς. Και ανάμεσα στη φωτιά και στους δεσμώτες, προς τα πάνω, να υπάρχει ένας δρόμος που στο πλάι του να είναι χτισμένο ένα τοιχάκι, όπως τα παραπετάσματα που τοποθετούν οι θαυματοποιοί μπροστά από τους ανθρώπους, και πάνω απ’ αυτά τους επιδεικνύουν τα ταχυδακτυλουργικά τους.Βλέπω, είπε.Φαντάσου λοιπόν κοντά σε τούτο το τοιχάκι, ανθρώπους να μεταφέρουν αντικείμενα κάθε είδους, που προεξέχουν από το τοιχάκι, καθώς και ανδριάντες και κάποια άλλα αγάλματα ζώων, πέτρινα και ξύλινα και κατασκευασμένα με κάθε είδους υλικό, και, όπως είναι φυσικό, από αυτούς που τα μεταφέρουν άλλοι μιλούν και άλλοι μένουν σιωπηλοί.Παράδοξη εικόνα περιγράφεις, και παράδοξους συνάμα δεσμώτες, είπε.Μα είναι όμοιοι με μας, είπα εγώ και πρώτα και κύρια, νομίζεις πως αυτοί έχουν δει κάτι άλλο από τους εαυτούς τους και τους υπόλοιπους που είναι μαζί, εκτός από τις σκιές που δημιουργεί η φωτιά, και που αντανακλούν ακριβώς απέναντί τους στον τοίχο της σπηλιάς;Μα πως είναι δυνατόν, είπε, αφού είναι αναγκασμένοι να κρατάνε ακίνητα τα κεφάλια τους εφ’ όρου ζωής;Κι από αυτά που μεταφέρονται ; Δεν θα έχουν δει ακριβώς το ίδιο;Τι άλλο;Κι αν θα μπορούσαν να συνομιλούν μεταξύ τους, δεν νομίζεις πως σ’ αυτά που βλέπουν θεωρούν πως αναφέρονται οι ονομασίες που δίνουν;Αναγκαστικά.Τι θα συνέβαινε, αν το δεσμωτήριο τους έστελνε αντίλαλο από τον απέναντι τοίχο, κάθε φορά που κάποιος από τους περαστικούς μιλούσε, νομίζεις πως θα θεωρούσαν πως αυτός που μιλάει είναι τίποτε άλλο από τη φευγαλέα σκιά;Μα το Δία, όχι βέβαια, είπε.Και σε κάθε περίπτωση, είπα εγώ, αυτοί δεν θα θεωρούν τίποτα άλλο σαν αληθινό, παρά τις σκιές των αντικειμένων.Απόλυτη ανάγκη, είπε.[Image]Σκέψου όμως, είπα εγώ, ποια θα μπορούσε να είναι η λύτρωσή τους και η θεραπεία τους και από τα δεσμά κι από την αφροσύνη, αν τους συνέβαιναν τα εξής: Αν κάθε φορά, δηλαδή, που θα λυνόταν κάποιος και θ’ αναγκαζόταν ξαφνικά να σταθεί και να βαδίσει και να γυρίσει τον αυχένα του και να δει προς το φως, κι όλ’ αυτά θα τα έκανε με μεγάλους πόνους και μέσα από τα λαμπυρίσματα δεν θα μπορούσε να διακρίνει εκείνα, που μέχρι τότε έβλεπε τις σκιές τους, τι νομίζεις πως θ’ απαντούσε αυτός, αν κάποιος του έλεγε πως τότε έβλεπε φλυαρίες, ενώ τώρα είναι κάπως πιο κοντά στο ον και πως έχει στραφεί προς όντα που πραγματικά και βλέπει με σωστότερο τρόπο, και αν του έδειχνε το καθένα από αυτά που περνούσαν, ρωτώντας τον τι είναι και αναγκάζοντάς τον ν’ αποκριθεί, δεν νομίζεις πως αυτός θ’ απορούσε και θα νόμιζε πως αυτά που έβλεπε τότε ήταν πιο αληθινά από τα τωρινά που του δείχνουν;Και πολύ μάλιστα, είπε.Κι αν λοιπόν τον ανάγκαζε να βλέπει προς το ίδιο το φως, δεν θα πονούσαν τα μάτια του και δεν θα έφευγε για να ξαναγυρίσει σ’ εκείνα που μπορεί να δει καλά, και δεν θα νόμιζε πως εκείνα στην πραγματικότητα είναι πιο ευκρινή από αυτά που του δείχνουν;Έτσι, είπε.Και αν, είπα εγώ, τον τραβούσε κανείς με τη βία από εκεί, μέσα από ένα δρόμο κακοτράχαλο κι ανηφορικό, και δεν τον άφηνε, πριν τον τραβήξει έξω στο φως του ήλιου, δεν θα υπέφερε τάχα και δεν θα αγανακτούσε όταν τον έπαιρναν, κι αφού θα έφτανε στο φως, δεν θα πλημμύριζαν τα μάτια του από τη λάμψη και δεν θα του ήταν αδύνατο να δει ακόμα κι ένα απ’ αυτά που τώρα ονομάζονται αληθινά;Όχι βέβαια, δεν θα μπορούσε έτσι ξαφνικά, είπε.[Image]Έχω την εντύπωση πως θα χρειαζόταν να συνηθίσει, αν σκοπεύει να δει τα πράγματα που είναι πάνω. Και στην αρχή θα μπορούσε πολύ εύκολα να διακρίνει καλά τις σκιές, και μετά απ’ αυτό, πάνω στην επιφάνεια του νερού τα είδωλα των ανθρώπων και των άλλων πραγμάτων, και κατόπιν αυτά τα ίδια. Και μετά από αυτά, τ’ αντικείμενα που είναι στον ουρανό και τον ίδιο τον ουρανό θα μπορούσε να δει ευκολότερα τη νύχτα, βλέποντας το φως των άστρων και της σελήνης, παρά στη διάρκεια της μέρας, τον ήλιο και το ηλιόφως.Πως όχι;Τελευταίο θα μπορούσε νομίζω να δει τον ήλιο, όχι στην επιφάνεια του νερού ούτε σε κάποια διαφορετική θέση τα είδωλά του, αλλά θα μπορούσε να δει καλά τον ήλιο καθαυτό στο δικό του τόπο και να παρατηρήσει προσεκτικά τι είδους είναι.Κατ’ ανάγκη, είπε.Και μετά θα συλλογιζόταν τότε για κείνον, πως αυτός είναι που ρυθμίζει τις εποχές και τους χρόνους και που κανονίζει τα πάντα στον ορατό κόσμο, καθώς και ο αίτιος, κατά κάποιο τρόπο, όλων εκείνων που έβλεπαν αυτοί.Είναι φανερό, είπε, πως αυτά θα συμπεράνει ύστερα από τα προηγούμενα.Τι λες λοιπόν; Όταν αναλογίζεται την πρώτη του κατοικία και την εκεί σοφία που είχε αυτός και οι τότε συνδεσμώτες του, δεν νομίζεις πως θα καλοτυχίζει τον εαυτό του για τούτη την αλλαγή και θα οικτίρει τους άλλους;Και πολύ μάλιστα.[Image]Κι αν υπήρχαν μεταξύ τους τότε κάποιες τιμές και έπαινοι και βραβεία γι’ αυτόν που θα μπορούσε να διακρίνει πιο καθαρά αυτά που περνούσαν μπροστά από τα μάτια του και γι’ αυτόν που θα μπορούσε να θυμηθεί περισσότερο ποια συνήθως περνούσαν πρώτα, ποια μετά και ποια ταυτόχρονα, και έτσι θα μπορεί να προβλέπει τι θα έρθει στο μέλλον, νομίζεις πως αυτός θα κατεχόταν από σφοδρή επιθυμία και θα ζήλευε τους τιμημένους από κείνους και τους μεταξύ εκείνων κυρίαρχους ή θα είχε πάθει αυτό που λέει ο Όμηρος, και πολύ θα επιθυμούσε “να ήταν ζωντανός στη γη κι ας δούλευε για άλλον, που είναι ο φτωχότερος” και θα προτιμούσε να έχει πάθει τα πάντα, παρά να νομίζει εκείνα που νόμιζε και να ζει έτσι εκεί;Έτσι νομίζω τουλάχιστον, είπε, πως θα προτιμούσε να πάθει οτιδήποτε παρά να ζει έτσι.Και τώρα βάλε στο μυαλό σου το εξής, είπα εγώ. Αν κατέβει αυτός πάλι και καθίσει στον ίδιο θρόνο, δεν θα ξαναγεμίσουν τάχα τα μάτια του σκοτάδι, αφού ήρθε ξαφνικά από τον ήλιο;Και πολύ μάλιστα, είπε.Αν χρειαζόταν ν’ ανταγωνιστεί αυτός με κείνους τους παντοτινούς δεσμώτες, λέγοντας την άποψή του σχετικά με τις σκιές, καθόσον χρόνο η όρασή του είναι αμβλεία, πριν προσαρμοστούν τα μάτια του, και για να συνηθίσουν δεν θα χρειαζόταν και τόσο μικρός χρόνος, άραγε δεν θα προκαλούσε περιπαιχτικά γέλια και δεν θα έλεγαν γι’ αυτόν πως με το ν’ ανεβεί επάνω, γύρισε με καταστραμμένα τα μάτια του και πως δεν αξίζει ούτε να προσπαθήσουν καν να πάνε επάνω; Και αυτόν που θα επιχειρήσει να τους λύσει και να τους ανεβάσει, αν τους δινόταν κάπως η ευκαιρία να τον πιάσουν και να τον σκοτώσουν, δεν θα τον σκότωναν;Αναμφίβολα, είπε.[Image]Αυτή την εικόνα λοιπόν, φίλε μου Γλαύκωνα, είπα εγώ, πρέπει να την προσαρμόσεις σε όλα όσα είπαμε πρωτύτερα και να παρομοιάσεις τον ορατό κόσμο με την κατοικία του δεσμωτηρίου, και τη φωτιά που αντιφέγγιζε μέσα σ’ αυτή με τη δύναμη του ηλιακού φωτός. Αν όμως παρομοιάσεις την ανάβαση και τη θέα των αντικειμένων, που βρίσκονται στον επάνω κόσμο, με την άνοδο της ψυχής στον νοητό κόσμο, δεν θα σφάλεις ως προς τη δική μου άποψη, αφού επιθυμείς να την ακούσεις. Κι ο θεός τουλάχιστον ξέρει αν τυχαίνει να είναι αληθινή. Εμένα λοιπόν έτσι μου φαίνεται. Πως στην περιοχή του γνωστού η ιδέα του αγαθού είναι τελευταία και μετά βίας διακρίνεται, όταν όμως τη διακρίνει κανείς δεν μπορεί να μην συλλογιστεί πως αυτή είναι η αιτία για όλα γενικά τα σωστά και καλά πράγματα, γεννώντας μέσα στον ορατό κόσμο το φως και τον κύριο του φωτός, και γιατί μέσα στον νοητό κόσμο αυτή είναι που διευθύνει και παρέχει την αλήθεια και τον νου και πως πρέπει να την ατενίσει οπωσδήποτε αυτός που εννοεί να ενεργήσει φρόνιμα και στην ιδιωτική και στη δημόσια ζωή.2-THE MATRIX[Image]Ας αρχίσουμε με μια σύντομη περιγραφή για να το φέρουμε όλοι στη μνήμη μας. Το “Matrix” λοιπόν, πρόκειται μιλάει για μια μακρινή εποχή όπου ο κόσμος που ζουν οι άνθρωποι είναι ένα μεγάλο ψέμα που συντηρούν για δεκαετιές τα κατασκευάσματα του ίδιου του ανθρώπου, τα “ρομπότ”. Βάζω τον όρο σε εισαγωγικά γιατί τελικά θα δούμε πως δεν πρόκειται για όντα διαφορετικά από εμάς. Αυτοί, παράγουν μια ψεύτικη πραγματικότητα με την οποία όλοι είναι βολεμένοι και κανείς δεν τολμά να αμφισβητήσει. Ή τουλάχιστον σχεδόν κανένας, αν εξαιρέσουμε τον Μορφέα και την παρέα του. Έτσι αυτοί που έχουν πραγματικά δει την αλήθεια, προσπαθούν να την μεταδώσουν και σε όλη την ανθρωπότητα ώστε να ξυπνήσει από το λήθαργο και να αντιμετωπίσει κατάματα τον εχθρό. Βέβαια η αποστολή τους δεν είναι διόλου εύκολη, καθώς τα “ρομπότ” (θα αναφέρεται από εδώ και στο εξής σαν “ΑΥΤΟΙ“) κάνουν τα πάντα για να πολεμήσουν τους φωτισμένους και να κρατήσουν τους ανθρώπους δούλους. Και βέβαια, τονίζεται ιδιαίτερα το γεγονός ότι όλα γίνονται μέσα στο μυαλό, και ο κόσμος Τους δεν είναι τίποτα άλλο από ένα σύστημα εξομοίωσης που παραπλανά τον εγκέφαλο.[Image]Έχοντας υπ”όψην τα παραπάνω, εύκολα κανείς θα κάνει και την σχετική μεταφορά στην σημερινή ζωή. Μπορεί να ακουστεί λίγο ακραίο, μπορεί να μη συμβαίνει έτσι ακριβώς αλλά υπάρχει σοβαρή πιθανότητα το σενάριο του Matrix να έχει κάποια βάση. Καταρχήν αυτή η μακρινή εποχή δεν είναι και τόσο μακρινή όσο θα θέλαμε να είναι. Tα “ρομπότ” είναι κάποιοι άνθρωποι που έχουν πιάσει κάποιες υψηλές θέσεις και από αυτές κινούν τα νήματα της σημερινής κοινωνίας. Έχουν πλάσει ένα ψεύτικο κόσμο που όμως όλοι μας τον έχουμε αποδεχτεί σαν τον αληθινό και μόνο υπαρκτό. Ο κόσμος αυτός διέπεται από δικούς Τους κανόνες και νόμους που ουσιαστικά μας τους έχουν επιβάλει χωρίς να το ξέρουμε. Έτσι, έχουν καταφέρει να φέρουν τον κόσμο στα μέτρα τους και όλα να κινούνται γύρω από τις δικές τους επιθυμίες και αποφάσεις. Καθετι που γίνεται γνωστό από τη μια μέρα στην άλλη (καλλιτέχνες, μόδα, φαγητό, γλώσσα) είναι δικό Τους κατασκεύασμα, που αποφάσισαν να μας το πλασάρουν προς ικανοποίηση δικών τους συμφερόντων, χωρίς να μας ρωτήσουν. Το κακό στην υπόθεση είναι ότι όλοι μας αποδεχόμαστε κάθε Τους κίνηση αβίαστα. Αυτό βοηθιέται από την νέκρωση της σκέψης και της κριτικής ικανότητας, από τα πολλά δικά Τους μέσα (π.χ. ΜΜΕ, Πολιτική, Τηλεόραση).[Image]Σ’αυτό το σημείο έρχονται να προστεθούν οι άνθρωποι που κατάφεραν να δουν την πραγματική αλήθεια, αυτή που κρύβεται πίσω από την επιφάνεια και χαρίζει την ευτυχία σε όσους την αποκτήσουν. Όμως παράλληλα με την ευτυχία τους δίνεται και ένα βαρύ έργο, αυτό της υποχρέωσης διάδοσης της αλήθειας και στους υπόλοιπους. Αυτό όπως και στην ταινία είναι κάτι πολύ δύσκολο. Γιατί εκτός από το κυνήγι των “εξωγήινων”, οι άνθρωποι είναι τόσο εξαρτημένοι από το Σύστημα που αν τους αποκαλυφθεί η αλήθεια μπορεί και να τρελαθούν. Θυμηθείται πως αντέδρασε οNeo όταν αντίκρισε την αλήθεια και την απολογία του Μορφέα, λέγοντας ότι δεν απελευθερώνουν ανθρώπους που έχουν φτάσει σε κάποιο όριο ηλικίας γιατί εκεί η εξάρτηση είναι μεγάλη.[Image]Τώρα μπορούμε να κάνουμε ένα άλλο παραλληλισμό. Ο τύπος που θέλει να γυρίσει πίσω στο Σύστημα του Matrix, είναι ο κλασσικός τύπος που εθελοτυφλεί και προτιμά να ζει στο ψέμμα επειδή εκεί μπορεί να ζήσει μια πιο άνετη ζωή, χωρίς κυνδίνους και υποχρεώσεις. Έτσι αποφασίζει να συνεργαστεί με τους “Πράκτορες” και να προδόσει τους μέχρι πριν συντρόφους του για να γυρίσει στην όμορφιά της ψεύτικης ζωής και παράλληλα να διαγραφτούν όλα από τη μνήμη του ώστε να μην έχει τύψεις ούτε να ξέρει πως ότι βλέπει, είναι κατασκεύασμα. Τα άτομα αυτά υπάρχουν και σήμερα. Έχουν ακούσει για την αλήθεια όμως την απορρίπτουν επειδή είναι πολύ καλά βολεμένοι και δεν θυσιάζουν αυτή τους την καλοπέραση για κάποιο σκοπό αφύπνισης που εμπεριέχει πολλές παγίδες.Το Matrix και ο Πλάτωνας κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Είναι άραγε αοριστολογίες, παραμυθάκια και απλά μια ταινία ή έχουν βάσεις σε κάτι που και οι ίδιοι μας φοβόμαστε να εξετάσουμε; Είναι εσφαλμένος συναγερμός ή τελευταία προειδοποίηση για τον πλήρη έλεγχο; Η απόφαση δική σας…Δείτε το απόσπασπα απο την ταινία THE MATRIX:[Image]

Εικόνες σε αυτήν την ανάρτηση

Επιλέξτε "Διαγραφή" για οποιαδήποτε εικόνα θέλετε να καταργήσετε από τον χώρο αποθήκευσης στα Λευκώματα Ιστού Picasa. Εντός 24 ωρών, οι εικόνες διαγράφηκαν δεν θα εμφανίζονται πλέον στο ιστολόγιό σας.

Εικόνα 1Προβολή

 Διαγραφή

Εικόνα 2Προβολή

 Διαγραφή

ΘΕΜΑ ARIDAIA NEWS: Παραλίγο επεισόδιο με άτομα του "Ουράνιου Τόξου" που μοίραζαν φυλλάδια στα Ποζαρίτικα...

POSTED BY ARIDAIAON ΔΕΥΤΈΡΑ, 30 ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ 20105 ΣΧΌΛΙΑ

Χθες βράδυ στα Ποζαρίτικα, άτομα του «Ουράνιου Τόξου» μοίραζαν φυλλάδια στην είσοδο της εκδήλωσης. 

Σύμφωνα μάλιστα με μαρτυρίες ανθρώπων που ήταν εκεί, λίγο έλειψε να δημιουργηθεί διαπληκτισμός με άνδρα της ασφάλειας βουλευτή που ήταν εκεί!

Περισσότερες πληροφορίες δεν έχουμε, ωστόσο αξίζει να σημειωθεί ότι το θέμα αναμένεται να πάρει έκταση απ’ ότι μας ανέφερε γραφείο βουλευτή.

ΘΕΟΓΟΝΙΑ ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΥ ΜΙΑ ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΒΑΣΗ

ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΣ

[Η ΖΩΗ ΤΟΥ]
Ο Αναξίμανδρος γεννήθηκε στη Μίλητο το 610-545 π.χ. και ήταν γιος του Πραξιάδη και μαθητής του Θαλή. Όπως και ο δάσκαλος του, δεν ήταν μόνο φιλόσοφος αλλά μεγάλος αστρονόμος, μετεωρολόγος, γεωγράφος και βιολόγος. Ο Αναξίμανδρος είναι ο πρώτος που έκανε μία μεθοδική προσπάθεια να εξηγήσει φιλοσοφικά όλες τις πτυχές της ανθρώπινης εμπειρίας εγκαταλείποντας τις μέχρι τότε μυθολογικές διατυπώσεις για την αρχή, τη γένεση και την φθορά των όντων. O AΑναξίμανδρος πίστευε ότι τα 4 πρώτα στοιχεία που αποτελούσαν την πρωταρχική ύλη του Σύμπαντος, ήταν το ΝΕΡΟ, η ΓΗ (η ΓΑΙΑ), ο ΑΕΡΑΣ, και τέλος το ΠΥΡ η ΦΩΤΙΑ, η (ΦΑΝΗΣ, ΦΑΕΘΩΝ, ΦΟΙΒΟΣ,)
Ο Φαβωρίνος στην Παγκόσμια Ιστορία του, σύμφωνα με τον Διογένη Λαέρτιο, μας παραδίδει « …ήταν ο πρώτος που επινόησε το γνώμονα και τον έστησε πάνω σε ηλιακά ρολόγια για να σημαδεύει τα ηλιοστάσια και τις ισημερίες. Επίσης κατασκεύασε και ωροδεικτικά όργανα. Ήταν ο πρώτος που σχεδίασε το περίγραμμα της γης και της θάλασσας, αλλά επίσης έφτιαξε και μία ουράνια σφαίρα.» (1)

[ΤΟ ΑΠΕΙΡΟΝ ΩΣ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ]
Το μεγάλο βήμα, η μεγάλη τομή, που έκανε, ο Αναξίμανδρος με τη σκέψη του, είναι ότι εισήγαγε πρώτος στην ιστορία της φιλοσοφίας την έννοια του απείρου. Το άπειρον είναι η αρχή του κόσμου, η αρχή όλων των πραγμάτων, αυτό που είναι πίσω από την απέραντη ποικιλία και τις διαφορετικές τους ιδιότητες.
Ο Σιμπλίκιος, Νεοπλατωνικός φιλόσοφος του 6ου αϊ μ. Χ., παραθέτει το μοναδικό σωζόμενο απόσπασμα του Αναξίμανδρου στο έργο του «Εις Φυσικά».
"Ο Αναξίμανδρος είπε ότι αρχή των όντων είναι το άπειρο… από το οποίο έγιναν όλοι οι ουρανοί και οι κόσμοι που υπάρχουν... Και απ’ όπου προέρχεται η γένεση των όντων εκεί ακριβώς συντελείτε και η διάλυση τους σύμφωνα με την ανάγκη, γιατί τιμωρούνται και επανορθώνουν αμοιβαία για την αδικία, σύμφωνα με την τάξη του χρόνου.
Ο Αναξίμανδρος προσδιορίζει το άπειρον ως στοιχείο αγέννητο, άφθαρτο και αθάνατο. Το άπειρο δεν είναι μείγμα των υλικών στοιχείων ούτε άυλη νοητική αρχή: είναι ύλη που περιέχει τα πάντα. Από το άπειρο αποσπώνται οι αντίθετες ύλες "ψυχρόν" και "θερμόν" και από την ανάμιξη τους το νερό. Από το νερό προκύπτουν τα άλλα στοιχεία, η γη , ο αέρας και η φωτιά. Από τον αέρα και τη φωτιά σχηματίζονται τα αστέρια που έχουν την λάμψη της φωτιάς και την ρυθμική κίνηση των ρευμάτων του αέρα.

Η ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟ
Ο Θαλής πίστευε ότι η αρχή του Κόσμου είναι το νερό και ότι η γη δεν πέφτει, γιατί επιπλέει πάνω στο νερό. Ο Αναξίμανδρος όμως διαφώνησε μαζί του — ελεύθερα. Συγκεκριμένα, ως προς την εξήγηση του Θαλή, ότι η γη δεν πέφτει επειδή στηρίζεται στο νερό. ο Αναξίμανδρος έθεσε το εύλογο ερώτημα «και το νερό γιατί δεν πέφτει;». Σύμφωνα με το επιχείρημα του Θαλή, οφείλομε να υποθέσουμε κάτι άλλο πάνω στο οποίο θα πρέπει να στηρίζεται το νερό για να μην πέφτει. Και ούτω καθεξής επ" άπειρον. Η άποψη του Αναξίμανδρου είναι ότι η γη δεν πέφτει, επειδή ασκούνται, πάνω της αντίρροπες μεταξύ τους δυνάμεις, που την κάνουν να ισορροπεί. Μια εντυπωσιακή, όσο και ευφυής πρόταση, πράγματι!

Αλλά και ως προς την άλλη την βασική, θέση του Θαλή, ότι δηλαδή, η αρχή του Κόσμου είναι το νερό, ο Αναξίμανδρος υπήρξε επικριτικός. Την διαφωνία του, εν προκειμένω, ο Αναξίμανδρος την στήριξε πάνω στην ιδέα της δικαιοσύνης, η οποία διαδραμάτισε έναν άκρως σημαντικό ρόλο στην αρχαία ελληνική θρησκεία και πολιτισμική, γενικότερα, παράδοση.
Συγκεκριμένα, ο Αναξίμανδρος υπέθεσε ότι τα τέσσερα στοιχεία — το νερό, η γη, ο αέρας και η φωτιά —. από τα οποία σύμφωνα με την αντίληψη των αρχαίων Ελλήνων, αποτελούνται τα πράγματα, βρίσκονται σε αντίθεση μεταξύ τους.
Εξαιτίας της διαφορετικής μεταξύ των υφής• ο αέρας είναι ψυχρός, η φωτιά θερμή, η γη ξηρή. το νερό υγρό. Ως εκ της ανομοιογενούς σύστασης τους λοιπόν, προσπαθούν αδιαλείπτως το ένα στοιχείο της φύσης να επικρατήσει πάνω στ' άλλα συστατικά και να τ' απορροφήσει. Υπάρχει, όμως ένα είδος αναγκαιότητας ή φυσικού νόμου, που συνεχώς αποκαθιστά την ισορροπία μεταξύ τους.
Μια σχέση δικαιοσύνης, που θα πρέπει να συντηρείται, ώστε να μην μπορεί να υπερισχύσει και να επιβληθεί το ένα στοιχείο πάνω στ' άλλα τρία συστατικά της φύσης. Γιατί, αν συνέβαινε αυτό —αν όπως διετείνετο ο Θαλής, το νερό ξεχώριζε και, διασαλεύοντας την ισχύουσα σχέση δικαιοσύνης μεταξύ των τεσσάρων στοιχείων της φύσης, υπερίσχυε της γης, της φωτιάς και του αέρα—, τότε το ισχυρό αυτό στοιχείο θα είχε απορροφήσει τ' άλλα τρία συστατικά και ο κόσμος δεν θα υφίστατο όπως υπάρχει τώρα. Η αντίληψη λοιπόν του Θαλή ότι το νερό είναι η αρχή του κόσμου δεν συνιστά μιαν εξήγηση για την δημιουργία του κόσμου, αλλά, απεναντίας, αποτελεί ουσιαστικά την ληξιαρχική πράξη της δημιουργίας του σύμπαντος.
Γι' αυτό, ο Αναξίμανδρος, προκειμένου να εξηγήσει την αρχή του κόσμου. την αναζήτησε σε κάτι που βρίσκεται έξω από τα τέσσερα στοιχεία της φύσης. Υπέθεσε ότι το πρωταρχικό αυτό στοιχείο, που το ονόμασε «άπειρο»,ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕΤΑ ΟΙ ΒΟΥΔΙΣΤΕΣ ΕΙΠΑΝ ΚΕΝΟ, ΚΑΙ ΟΙ ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΟΙ ΜΟΝΑΔΑ ΑΔΙΑΙΡΕΤΗ.
ΤΟ ΕΝΑ ΔΙΑΙΡΟΥΜΕΝΟ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΒΓΑΖΕΙ ΠΑΛΙ ΕΝΑ
ΚΑΙ ΠΟΛΑΠΛΑΣΙΑΖΟΜΕΝΟ ΠΑΛΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΠΑΛΙ ΕΝΑ ΒΓΑΖΕΙ
[ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΑΡΑ ΤΗΝ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ]
Τι είναι ουδέτερο στον συμπαντικό αγώνα, που τα τέσσερα στοιχεία της φύσης διεξάγουν.;
Το άπειρο, που είναι αιώνιο και άχρονο, μεταμορφώνεται στα τέσσαρα στοιχεία της φύσης, τα οποία, αλληλοεισδυόμενα, μεταβάλλονται στα γνωστά μας όντα του κόσμου, για να επιστρέψουν, φθειρόμενα, σ' εκείνο από το οποίο αρχικά προήλθαν —κατά το πρέπον. O Αναξίμανδρος ήταν ένας άνθρωπος γεμάτος επιστημονική, όπως θα λέγαμε σήμερα, περιέργεια.

Η εικόνα που έχει ο Αναξίμανδρος για τον κόσμο είναι βασισμένη σε μαθηματικές έννοιες. Ο κόσμος ως Όλον έχει μορφή σφαίρας και στο κέντρο του είναι τοποθετημένη η γη, που έχει μορφή κυλίνδρου και το πλάτος της είναι τριπλάσιο από το βάθος της.
Η γη αιωρείται στο σύμπαν και δεν μεταβάλλει ποτέ τη θέση της - ούτε είναι ριζωμένη σε ένα στέρεο υπόβαθρο, όπως λέει η μυθική κοσμολογία. Εφόσον η γη είναι τοποθετημένη στο κέντρο, έχει συμμετρική απόσταση από όλα στη σφαίρα του σύμπαντος. Ενώ η γη αιωρείται, ο ήλιος, η σελήνη και τα άστρα κινούνται κυκλικά.
Για τη γένεση του Κόσμου ο Αναξίμανδρος δίδασκε ότι αυτή άρχισε από την αδιαμόρφωτη μάζα του «άπειρου», όταν με έκκριση ξεχώρισε το «γόνιμον», δηλαδή το σπέρμα του θερμού και του ψυχρού, τα οποία πριν από το Δημόκριτο, τα εννοούσαν γενικά ως ουσίες και όχι ως ποιότητες. Έτσι, με πυρήνα το ψυχρό, που αποτέλεσε τη μάζα της Γης, διαμορφώθηκε «ώς τω δένδρω φλοιόν», μία σφαίρα από τη μάζα του θερμού, που εξερράγη και τα κομμάτια της περικλείστηκαν μέσα σε μικρότερες σφαίρες και αποτέλεσαν τα ουράνια σώματα.



[Η ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ]
Η εικόνα του κόσμου για τον Αναξίμανδρο είναι βασισμένη σε μαθηματικές έννοιες. Ο κόσμος ως Όλον έχει μορφή σφαίρας και στο κέντρο του είναι τοποθετημένη η γη, που έχει μορφή κυλίνδρου και το πλάτος της είναι τριπλάσιο από το βάθος της. Η γη αιωρείται στο σύμπαν και δεν μεταβάλλει ποτέ τη θέση της - ούτε είναι ριζωμένη σε ένα στέρεο υπόβαθρο, όπως λέει η μυθική κοσμολογία. Εφόσον η γη είναι τοποθετημένη στο κέντρο, έχει συμμετρική απόσταση από όλα στη σφαίρα του σύμπαντος. Ενώ η γη αιωρείται, ο ήλιος, η σελήνη και τα άστρα κινούνται κυκλικά. Ο κύκλος που διαγράφει ο ήλιος είναι είκοσι επτά φορές μεγαλύτερος από τη διάμετρο της γης, ο κύκλος της σελήνης δέκα οκτώ φορές και ο κύκλος των απλανών αστέρων εννέα φορές. Η ιδέα αυτής της μηχανικής ερμηνείας της κυκλικής αστρικής κινήσεως διασώζεται από τον Αέτιο και υπήρξε αποφασιστική στην ιστορία της αστρονομίας.

[Η ΒΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ]
Ο Αναξίμανδρος πέρα από τις ικανότητες του στην αστρονομία είναι και ο πρώτος βιολόγος. Πρώτος εισήγαγε στην ιστορία τη θεωρία περί της γενέσεως των οργανικών όντων. Οι πρώτοι οργανισμοί γεννήθηκαν μέσα στο υγρό στοιχείο, όταν αυτό εξ αιτίας της ηλιακής θερμότητας εξατμίσθηκε. Αρχικά τα πρώτα ζώα ήταν περιτυλιγμένα μέσα σε ένα αγκαθωτό φλοιό. Έπειτα βγήκαν από το υγρό στοιχείο στην ξηρά και αφού έσπασαν τον αγκαθωτό φλοιό, άρχισαν να προσαρμόζονται στο καινούργιο περιβάλλον. Ο άνθρωπος προήλθε από το ψάρι και μόνο όταν ήταν σε θέση να επιβιώσει βγήκε στη στεριά. Ο Αναξίμανδρος είναι, από όσα ξέρουμε, ο πρώτος που προσπάθησε να εξηγήσει την προέλευση του ανθρώπου. Η θεωρία της εξελίξεως του Δαρβίνου, είναι φανερό, πως βρίσκει σπερματικά την αρχή της στην παραπάνω θεωρία του Αναξίμανδρου.
Ιππόλυτος, Ελληνικά Ι,6
«Τα ζώα δημιουργήθηκαν από το υγρό στοιχείο, που το εξάτμισε ο ήλιος. Όσο για τον άνθρωπο, αρχικά ήταν παρόμοιος με ένα άλλο πλάσμα, και συγκεκριμένα με ψάρι». (1)
[ΚΕΙΜΕΝΑ]

(1)Στράβων Ι,7
Ο Αναξίμανδρος ήταν ο πρώτος που δημοσίευσε έναν γεωγραφικό χάρτη…
Αγαθήμερος Ι,1
Ο Αναξίμανδρος από τη Μίλητο, ένας μαθητής του Θαλή, ήταν ο πρώτος που τόλμησε να σχεδιάσει την οικουμένη πάνω σε πλάκα.
Αριστοτέλης , Φυσικά Γ4 …
και το άπειρο δεν έχει αρχή... αλλά φαίνεται ότι αυτό είναι η αρχή των άλλων και τα πάντα περιέχει και τα πάντα κυβερνά… όπως λέει ο Αναξίμανδρος και οι περισσότεροι φυσιολόγοι.
Αυγουστίνος, de civ. Dei VIII, 2
Πίστευε (ο Αναξίμανδρος) ότι αυτές οι αρχές των επιμέρους πραγμάτων είναι άπειρες και ότι παράγουν αναρίθμητους κόσμους καθώς και όλα όσα εμφανίζονται μέσα σ’ αυτούς…

Αριστοτέλης, Περί ουρανού Β13, 295 α 7
Αλλά αν υπάρχει κάποιο είδος φυσικής κίνησης, τότε δεν θα υπήρχε μόνο εξαναγκαστική κίνηση και ηρεμία, αν λοιπόν η γη μένει στη θέση της με τη βία, αυτό σημαίνει ότι ήρθε στο κέντρο παρασυρμένη από τη δίνη. … Γι’ αυτό λοιπόν όσοι πιστεύουν ότι ο ουρανός δημιουργήθηκε, λένε ότι η γη μαζεύτηκε στο κέντρο .




Ψευδοπλούταρχος, Στρώμ. 2 …
λέει (ο Αναξίμανδρος) ότι αυτό που παρήγαγε από το αιώνιο το θερμό και το ψυχρό αποχωρίστηκε στην αρχή αυτού του κόσμου και ότι αυτό σχηματίστηκε, γύρω από τον αέρα που περιβάλλει τη γη, ένα είδος πύρινης σφαίρας, σαν φλοιός γύρω από ένα δένδρο. Όταν η σφαίρα έσκασε και κλείστηκε σε μερικούς κύκλους, δημιουργήθηκε ο ήλιος, η σελήνη και τα άστρα.
Ιππόλυτος, Ελληνικά Ι, 6,3
Η γη είναι μετέωρη και δεν στηρίζεται πουθενά, αλλά μένει ακίνητη χάρη στην ίση απόσταση της από όλα τα άλλα πράγματα.
Αέτιος ΙΙ, 20, Ι
Ο Αναξίμανδρος λέει ότι ο ήλιος είναι ένας κύκλος 28 φορές το μέγεθος της γης, παρόμοιος με τη ρόδα ενός άρματος, που έχει τη στεφανή της κοίλη, γεμάτη φωτιά, και σ’ενα ορισμένο σημείο αφήνει να φαίνεται η φωτιά μέσα από το στόμιο, όπως μέσα από το ακροφύσιο ενός φυσερού.
Αέτιος ΙΙ, 16, 5
Ο Αναξίμανδρος λέει ότι τα ουράνια σώματα φέρονται από τους κύκλους και τις σφαίρες στις οποίες επιβαίνει το καθένα τους.
Αέτιος ΙΙΙ, 3, 1-2
(περί βροντών αστραπών κεραυνών πρηστήρων και τυφώνων) Ο Αναξίμανδρος λέει ότι όλα αυτά τα φαινόμενα οφείλονται στον άνεμο, όταν δηλαδή ο άνεμος τυλιχθεί από ένα παχύ σύννεφο και έπειτα ξεφύγει βίαια, χάρη στη λεπτή και ελαφριά υφή του, τότε η βίαιη διαφυγή προκαλεί τον κρότο, ενώ η ρωγμή στη μαύρη μάζα του σύννεφου αποτελεί τη λάμψη.
Αέτιος V, 19, 4
Ο Αναξίμανδρος είπε ότι τα πρώτα ζώα γεννήθηκαν στο υγρό στοιχείο, τυλιγμένα μέσα σε αγκαθωτούς φλοιούς και ότι με την πάροδο του χρόνου έβγαιναν στο στεγνότερο μέρος της γης και, όταν έσκαζε ο φλοιός τους, ζούσαν για ένα σύντομο χρονικό διάστημα ένα διαφορετικό είδος ζωής.